Στάνταρ εναντίον Ρέντζου

Γιατί περισσότερα από ένα σύνολα κανόνων;

Το Γκομόκου ευνοεί το μαύρο (τον πρώτο παίκτη). Το Στάνταρ αφήνει αυτό το πλεονέκτημα ως έχει, αλλά μετράει ως νίκη μόνο ένα ΑΚΡΙΒΩΣ πέντε. Το Ρέντζου αντίθετα περιορίζει το μαύρο με απαγορευμένες κινήσεις για να ισορροπήσει το πλεονέκτημα.

Συνθήκες νίκης

Στάνταρ: ακριβώς πέντε στη σειρά κερδίζει· έξι ή περισσότερα (υπεργραμμή) δεν είναι ούτε νίκη ούτε απαγορευμένο — το παιχνίδι απλώς συνεχίζεται. Ρέντζου: το μαύρο πρέπει να κάνει ακριβώς πέντε για να κερδίσει· το λευκό κερδίζει με πέντε ή περισσότερα, υπεργραμμές συμπεριλαμβανομένων.

Οι απαγορευμένες κινήσεις του μαύρου (μόνο στο Ρέντζου)

Το Στάνταρ δεν έχει καθόλου απαγορευμένες κινήσεις — τόσο το μαύρο όσο και το λευκό μπορούν να παίξουν οπουδήποτε. Το Ρέντζου απαγορεύει στο μαύρο (και μόνο στο μαύρο) να κάνει μια διπλή τριάδα (μία κίνηση, δύο ανοιχτές τριάδες), μια διπλή τετράδα (μία κίνηση, δύο τετράδες), ή μια υπεργραμμή (έξι ή περισσότερα στη σειρά). Ούτε το λευκό έχει απαγορευμένες κινήσεις στο Ρέντζου.

Ίδια θέση, διαφορετική απόφαση

Παρακάτω είναι ένα σημείο όπου, αν το μαύρο έπαιζε εκεί, θα συνέδεε έξι πέτρες στη σειρά. Στο Στάνταρ δεν έχει καμία ειδική επίδραση — ούτε νίκη, ούτε απαγόρευση, το παιχνίδι απλώς συνεχίζεται. Στο Ρέντζου είναι υπεργραμμή, απαγορευμένη — το μαύρο δεν μπορεί να παίξει εκεί.

Σύνοψη

Το Στάνταρ κρατά τους κανόνες απλούς αλλά αφήνει άθικτο το πλεονέκτημα της πρώτης κίνησης του μαύρου· το Ρέντζου περιορίζει το μαύρο για ένα πιο ισορροπημένο παιχνίδι, με το κόστος μιας μεγαλύτερης λίστας κανόνων απαγορευμένων κινήσεων που πρέπει να μάθεις. Δες τον οδηγό "Απαγορευμένες κινήσεις του Ρέντζου" για τους πλήρεις κανόνες και επεξεργασμένα παραδείγματα.